Gdzie wyrzucić opakowanie po dezodorancie? Łatwo popełnić błąd przy żółtym koszu

Opłaty za wywóz śmieci są coraz wyższe, a prawidłowa segregacja odpadów wcale nie jest taką prostą sprawą. Choć niektóre rzeczy wydają się oczywiste i używamy je na co dzień, to gdy się kończą i trzeba wrzucić je do odpowiedniego pojemnika, pojawia się pytanie: do którego.

Ostatnio w naTemat rozwijaliśmy wątpliwości, gdzie wrzucić starą walizkę, buty (w tym przypadku pomyłka przy śmietniku może kosztować nawet 5000 zł), karton po mleku czy butelkę po oleju.

A co zrobić w opakowaniem po zużytym dezodorancie? Rodzajów dezodorantów jest sporo, jak i sposobów ich zapakowania. Miejsce wyrzucenia takiego produktu zależy właśnie od rodzaju opakowania:

Jeśli opakowanie jest zupełnie puste, a gdy naciśniemy nie słychać charakterystycznego "psss", to taką puszkę po dezodorancie, która zazwyczaj wykonana jest z aluminium lub stali, należy wrzucać do żółtego pojemnika na metale i tworzywa sztuczne.

Jeśli jednak po naciśnięciu przycisku słychać syk, opakowanie nie powinniśmy wyrzucać do zwykłych śmieci. Najlepiej zanieść je do Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych, gdzie zostanie odpowiednio zutylizowane.

Plastikowe opakowanie po dezodorancie powinno trafiać do żółtego pojemnika. 

Jeśli flakon posiada oznaczenie umożliwiające recykling, można wyrzucić go do zielonego pojemnika na szkło. Nakrętka i kulka są przy takich kulkach zazwyczaj wykonane z plastiku, wówczas należy oddzielić te elementy (jeśli się da) i wyrzucić do żółtego pojemnika.

Niektóre szklane opakowania po kosmetykach wyglądają jak zwykłe szkoło, ale nie zawsze nim są. Problem pojawia się, gdy przy dezodorancie są dekoracyjne powłoki lub elementy, których nie można oddzielić. Wtedy szkło bywa nieprzeznaczone do recyklingu. W takim przypadku należy umieścić zużyty dezodorant w czarnym pojemniku na odpady zmieszane.

Skoro jesteśmy już przy produktach z łazienki, to wyjaśniejmy też, gdzie wyrzucić pustą tubkę po paście. Musi ona trafić do pojemnika na metale i tworzywa sztuczne, czyli żółtego kosza. Oczywiście wcześniej należy ją opróżnić z resztek pasty, aby ułatwić proces odzyskiwania surowców.

Przed wyrzuceniem wcale nie trzeba jej myć w środku (podobnie jest ze słoikami). Nowoczesne systemy recyklingowe doskonale radzą sobie z takimi drobnymi zanieczyszczeniami. Sam plastikowy korek odkręcamy i również wrzucamy do tej samej, żółtej frakcji.

Zupełnie inaczej sytuacja wygląda w przypadku zewnętrznego pudełka, w którym pasta stała na sklepowej półce. Tekturowy kartonik to czysta makulatura (warto przy okazji sprawdzić, czy papier zawsze wyrzucamy do papieru, bo segregacja bywa nieoczywista) Należy go po prostu zgnieść i umieścić w niebieskim pojemniku na papier.