
291 tys. dzieci mieszkających poza Niemcami otrzymuje Kindergeld. CDU i AfD chcą uzależnić wysokość świadczenia od kosztów życia w kraju zamieszkania. SPD, Zieloni i Lewica są przeciwne zmianom – informuje "Die Welt".
Z danych Federalnej Agencji Pracy, przytaczanych przez "Die Welt", wynika, że zasiłek rodzinny Kindergeld otrzymuje 291 tys. dzieci mieszkających za granicą, których jeden z rodziców pracuje w Niemczech. Stanowi to 1,66 procent z 17,6 miliona dzieci otrzymujących to świadczenie. W 112 384 przypadkach rodzic uprawniony do pobierania zasiłku rodzinnego posiada obywatelstwo polskie. Drugą największą grupę stanowi 36 727 obywateli Niemiec, których dzieci mieszkają za granicą. Kolejne miejsca zajmują Czesi – 33 872 osoby – oraz Rumuni – 32 459 osób.
CDU: "Nie będziemy tego akceptować"
Jak piszą autorzy artykułu w dzienniku "Die Welt" Leander F. Badura i Janne Thomsen, "dla polityków CDU/CSU oraz AfD fakt, że pieniądze z niemieckiego budżetu państwa w ramach Kindergeld trafiają za granicę, jest solą w oku".
– Niemcy są największym eksporterem zasiłków rodzinnych do krajów UE – mówi na zapytanie dziennika Günter Krings (CDU), zastępca przewodniczącego frakcji CDU/CSU w Bundestagu. Jak dodaje, prawo unijne zmusza obecnie Niemcy do wypłaty zasiłku tej samej wysokości na dziecko mieszkające za granicą, jak na dziecko mieszkające w Niemczech, niezależnie od tego, że koszty życia w Niemczech są wyższe niż w wielu innych krajach. Krings oczekuje, że niemieckie ministerstwo pracy będzie zabiegać o "lepsze rozwiązania" na szczeblu UE. – Nasi przyjaciele w Komisji Europejskiej i pozostałych państwach UE muszą wreszcie zrozumieć: nie będziemy już tego akceptować – mówi gazecie chadecki polityk.
Podobne stanowisko reprezentuje Alternatywa dla Niemiec. – Uważamy za niemożliwe do zaakceptowania, że niemiecki zasiłek rodzinny jest wypłacany w pełnej wysokości, niezależnie od rzeczywistych kosztów utrzymania w kraju zamieszkania dziecka – wyjaśnia "Die Welt" René Springer, rzecznik frakcji AfD w Bundestagu ds. polityki rynku pracy i polityki społecznej. Przypomina, że AfD już w maju złożyła wniosek o dostosowanie wysokości Kindergeld dla dzieci, które nie mieszkają w Niemczech, do kosztów utrzymania w kraju ich zamieszkania, odrzucony jednak większością głosów pozostałych frakcji Bundestagu.
SPD, Zieloni i Lewica: haniebna debata
Koalicjant CDU/CSU, czyli SPD, odrzuca pomysł dostosowania wysokości zasiłku do kosztów utrzymania. Takie rozwiązanie nie byłoby możliwe z punktu widzenia prawa europejskiego. – W obrębie UE równe traktowanie w zakresie świadczeń rodzinnych jest ważnym elementem swobody przepływu pracowników. Dlatego osoba, która pracuje tutaj (w Niemczech – przyp. red.) i przyczynia się do finansowania naszego państwa, nie powinna być traktowana gorzej wyłącznie ze względu na miejsce zamieszkania swoich dzieci – mówi Parsa Marvi, sprawozdawca frakcji SPD w Komisji Finansów Bundestagu.
Przeciwni zmianom w przepisach o Kindergeld są również Zieloni i Lewica. – Ryczałtowe obniżanie Kindergeld dla rodzin mieszkających za granicą może prowadzić do zjawisk niekorzystnych z punktu widzenia polityki rynku pracy – mówi "Die Welt" Misbah Khan, zastępczyni przewodniczącego frakcji Zielonych w Bundestagu.
Jeśli pracownicy planują przez pewien czas pracować za granicą, Kindergeld nie powinien stać się czynnikiem decydującym o ich wyborze. – Takie decyzje zawodowe wzmacniają przecież również naszą pulę wykwalifikowanych pracowników i nie powinny być utrudniane przez finansowe pogorszenie sytuacji rodzin – dodaje.
Zdaniem Janine Wissler, zastępczyni przewodniczącego frakcji parlamentarnej Lewicy (Die Linke) sama debata jest niewłaściwie ukierunkowana. – Mówimy o około jednym procencie wszystkich wydatków na Kindergeld. Prowadzenie debaty na temat utrzymania dzieci, których rodzice ciężko pracują w Niemczech w sektorze opieki lub rolnictwie, jest haniebne – powiedziała Wissler. Jak dodała, nie można werbować pilnie potrzebnych pracowników z innych krajów europejskich, "a następnie narzekać, że ich dzieci otrzymują świadczenia, które przysługują również wszystkim pozostałym pracownikom".
Jej zdaniem CDU/CSU powinno raczej zastanowić się nad pieniędzmi "superbogatych", ponieważ straty podatkowe wynikające z unikania opodatkowania w Niemczech szacuje się na 50–100 miliardów euro rocznie.
Zobacz także
Wyrok TSUE uniemożliwia indeksację świadczeń
Autorzy artykułu cytują również Daniela Thyma, profesora prawa europejskiego i międzynarodowego na Uniwersytecie w Konstancji, który dostrzega poważne przeszkody prawne w ewentualnej zmianie zasad wypłacania Kindergeld obywatelom innych państw UE. Powołuje się na wyrok TSUE z 2022 r., który orzekł, że na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, indeksacja świadczeń jest zabroniona, co wynika również ze swobody przepływu pracowników, a więc bezpośrednio z traktatów europejskich.
Ponadto, zwraca uwagę Thym, indeksacja musiałaby obowiązywać we wszystkich państwach. Należałoby zatem rozważyć, czy dzieci z krajów, w których koszty utrzymania są wyższe niż w Niemczech – na przykład z Luksemburga lub Norwegii, która również pośrednio uczestniczy w stosowaniu tego rozporządzenia – powinny otrzymywać wyższy Kindergeld niż dzieci mieszkające w Niemczech – tłumaczy naukowiec.
– Ponadto pojawia się pytanie, dlaczego Niemcy nie miałyby stosować indeksacji również na swoim terytorium. Innymi słowy: czy dzieci z Monachium, ze względu na wyższe koszty utrzymania, powinny otrzymywać więcej niż dzieci mieszkające w Lesie Bawarskim? – zastanawia się Daniel Thym w wypowiedzi dla "Die Welt".
Oprócz przeszkód prawnych istnieją również przeszkody polityczne, ponieważ wiele państw UEprawdopodobnie byłoby przeciwnych takiemu rozwiązaniu – konkluduje dziennik.
Opracowanie: Maciej Wiśniewski
Artykuł ukazał się pierwotnie na stronach Redakcji Polskiej DW.






