"Ja przy łóżku pacjenta nie stałem". Zapytaliśmy lekarzy z PiS, czy pójdą walczyć z epidemią

Wśród parlamentarzystów PiS jest 16 lekarzy (9 posłów, 7 senatorów), ale wyłączyliśmy z tego grona wiceministra zdrowia Waldemara Kraskę. Nie kontaktowaliśmy się także z byłym ministrem zdrowia Łukaszem Szumowskim, który trafił do szpitala by walczyć z chorobą, ale jako pacjent.

Posłowie

Na pierwszy ogień idzie poseł Tomasz Latos, szef sejmowej komisji zdrowia. O tym, by rządzący zamierzali wysyłać parlamentarzystów do pomocy w szpitalu, nie słyszał. – Zgłoszenie się do pomocy w szpitalu to indywidualna sprawa – mówi. Zaznacza do tego, że ktoś musi pracować w parlamencie. Gdyby jednak sytuacja tego wymagała, zaoferowałby swoją pomoc. – Ja przy łóżku pacjenta nie stałem. Jestem radiologiem. Ale mógłbym odciążyć lekarzy opisując zdjęcia pacjentów podejrzanych o zakażenie koronawirusem.

Andrzej Sośnierz, polityk koalicyjnego Porozumienia i szef NFZ w latach 2005-2006, na pytanie o gotowość do pomocy w szpitalu reaguje zdziwieniem. – Ja jestem wiekowy, na emeryturze – odpowiada. Jego zdaniem sytuacja nie jest aż tak zła, by liczyła się każda para rąk. – Wszystkich ogarnęła panika, a ta epidemia nie jest taka straszna – tłumaczy. Jego zdaniem błędem jest, że to szpitale mają koordynować sytuację w regionach. Sam widzi w tej roli rząd. To przez brak tej koordynacji – wyjaśnia – zdarzają się sytuacje takie jak w Nysie, gdzie pacjent zmarł w karetce przed szpitalem, bo nie było dla niego respiratora.

– W naszym społeczeństwie, jak w każdym innym, są osoby, które zachowują się pięknie, a także takie, które prezentują tchórzostwo – mówi. Poseł Sośnierz podkreśla, że posłowie i senatorowie PiS oraz koalicjantów zostaną skrytykowani zarówno wtedy, gdy nie zgłoszą się na ochotnika na oddziały zakaźne, jak i wtedy, gdy to zrobią. Przede wszystkim jednak w jego opinii sytuacja kadrowa w opiece zdrowotnej nie jest jeszcze na tyle dramatyczna, by w grę wchodziła powszechna mobilizacja medyków. – Jednak gdyby trzeba było, to też bym poszedł – podsumowuje.

Posłanka Katarzyna Sójka prosi o przesłanie pytań mejlem. Do momentu publikacji tekstu jednak nie odpisuje. Wicemarszałek Stanisław Karczewski wysyła wiadomość, że nie może rozmawiać. Pytamy, czy tak jak wiosną zamierza zaangażować się w walkę z epidemią. Nie odpisuje. Poseł Bolesław Piecha odczytuje SMS-a, ale pozostawia go bez odpowiedzi. Anna Dąbrowska–Banaszek, Wojciech Maksymowicz i Czesław Hoc nie odbierają telefonu lub/i nie odpowiadają na wiadomość.

Telefon odbiera za to posłanka Elżbieta Płonka. Czy w obliczu dyscyplinowania lekarzy Zjednoczona Prawica sama zmobilizuje swoich medyków? – Też czekam na decyzję w tej sprawie – przyznaje polityczka PiS. Jej jednak mobilizować nikt nie musi, bo już pracuje w przychodni w Gorzowie Wielkopolskim. Przyznaje, że boi się zakażenia – podobnie jak koledzy po fachu.

Wypowiedź ministra Sasina posłanka Płonka ocenia jako powierzchowną. Tłumaczy, że strach lekarzy byłby mniejszy, gdyby byli odpowiednio zabezpieczeni przez zakażeniem COVID–19. Podaje przykład: w jej placówce lekarze nie mają pełnej odzieży kombinezonowej, która najlepiej chroni przed złapaniem wirusa.

Zdaniem lekarki rząd mógłby podjąć kilka decyzji, by zmniejszyć niedobór medyków w ochronie zdrowia. – Kilka dni temu złożyłam interpelację do Ministerstwa Zdrowia. Celem jest to, by przyspieszyć procedury zatrudniania w Polsce lekarzy spoza Unii Europejskiej – wyjaśnia. Posłanka czeka na odpowiedź rządu.

Senatorowie

Senator Dorota Czudowska, onkolożka, o planach mobilizacji parlamentarnych lekarzy ze Zjednoczonej Prawicy nic nie słyszała. Sama cały czas przyjmuje pacjentów. – Rozumiem trudną sytuację POZ (podstawowej opieki zdrowotnej – red.). Przepisuję recepty nawet na dolegliwości, które nie są związane z nowotworem – tłumaczy.

Senatora Grzegorza Czeleja pytania naTemat zastają na międzynarodowej konferencji. "To pytanie nie do mnie. Od 2001 roku nie jestem praktykującym lekarzem" – odpisuje SMS–em.

Bogusława Orzechowska, kolejna senator PiS, obecnie przyjmuje chorych w POZ jako lekarz rodzinny. – Boję się, ale taki wybrałam zawód – mówi. Jej zdaniem część medyków boi się do tego stopnia, że paraliżuje to ich działania. – Na pewno są tacy lekarze, którzy nie kierują się przede wszystkim dobrostanem pacjentów – ocenia.

Nie udało się porozmawiać z senator Margaretą Budner. Z kolei senator Rafał Ślusarz telefon odebrał, ale gdy usłyszał pytania, połączenie nagle zostało przerwane. Nie odpowiedział także na inne formy kontaktu.