Berkowicz rzuca "kurtyzaną" do dziennikarki. Powiem coś panu, chociaż pan nie zrozumie

Każdy z nas zna ten typ. To taki kolega ze szkoły, który zawsze najgłośniej opowiadał, jak to by "dał radę", a gdy przychodziło co do czego, znikał za rogiem. To ten sam kolega, który pewnie zaczepiał dziewczyny, bo z chłopakami bał się zadzierać. Wyrósł, założył garnitur, dostał się do Sejmu, ale odruchy zostały te same.

Justyna Dobrosz-Oracz zadała Konradowi Berkowiczowi proste pytanie: czy był w wojsku. Nie pytała o jego życie prywatne, nie zastawiała pułapki. Zapytała polityka partii, która od miesięcy pręży muskuły, o to, czy sam kiedykolwiek założył mundur. Wydawać by się mogło, pytanie oczywiste.

Berkowicz odpowiedział, że spieszy się na głosowanie. Tyle że na odchodne znalazł jeszcze chwilę, żeby rzucić, że rozmawia z dziennikarzami, "a nie z kurtyzanami".

Berkowicz nie obraził dziennikarki, bo był wściekły. Obraził ją, bo nie miał odpowiedzi. Kiedy mężczyzna nie ma argumentów, a rozmawia z kobietą, sięga po najstarsze narzędzie z szafy. Riposta? Ha, ha, ha.

A potem przyszedł ciąg dalszy, jeszcze bardziej żałosny, bo Berkowicz dalej obraża Dobrosz-Oracz. Najpierw wpis: "Przekroczyłem nieprzekraczalną granicę. Przepraszam wszystkie kurtyzany". Zabawne? Może dla kumpli z grupy na Telegramie czy WhatsApp. Później, rano 8 października, "wyjaśnienie": "Nie zwyzywałem tej pani. Nazwałem ją stosownie do wykonywanej profesji i charakteru warsztatu, który prezentuje".

Rozumiem więc, że według pana Berkowicza to jest kategoria dziennikarska, a nie obelga. Ciekawe, czy tak samo wytłumaczyłby się przed sądem, bo Dobrosz-Oracz zapowiedziała pozew. I bardzo dobrze. Niech pan poseł wyjaśni nam wszystkim, na czym dokładnie polega ten "warsztat", który tak mu się nie podoba u dziennikarki TVP.

Dodajmy, że Dobrosz-Oracz zadała normalne pytanie (nie z tezą, ale o fakt), na które odpowiedź należy się wyborcom. Zachowała się jak dziennikarka powinna – zdobywa fakty dla ludzi. A Berkowicz? Pokazał środkowy palec jej, ale też wszystkim Polakom.

Za takie "wyjaśnienia" bierze się człowiek, który rok temu musiał tłumaczyć ochronie Ikei, dlaczego patelnia i talerze nie przeszły przez kasę samoobsługową. Przyjął mandat, mówił o "głupim błędzie". W kwietniu ten sam poseł wyjął w Sejmie flagę Izraela ze swastyką zamiast gwiazdy Dawida i zafundował Polsce międzynarodowy skandal.

Ktoś z takim rejestrem żenady mógłby okazać choć odrobinę pokory, zanim zacznie oceniać, kto jest kim. Pokory jednak u Berkowicza nie ma.

Tyle że nie jest to niestety wyskok jednego posła. Kilka dni wcześniej Sławomir Mentzen nagrał film, w którym drwił z policjantek przyjętych do służby na Dolnym Śląsku. Pokazał zdjęcia funkcjonariuszek i ironizował, że gruzińskie gangi już drżą ze strachu.

Kobiety w mundurze? Śmieszne. Kobieta z mikrofonem? Kurtyzana. W świecie tych panów kobieta jest fajna tak długo, jak siedzi cicho i nie zadaje pytań. Kiedy staje się równorzędną partnerką – w policji, w wojsku, w debacie publicznej czy gdziekolwiek indziej – zaczyna się wyśmiewanie albo wyzwiska.

Wydawać by się mogło, że Mentzen tym razem odciął się od Berkowicza. No, nie do końca. Napisał co prawda, że Berkowicz "przegiął", ale w tym samym wpisie jeden z liderów Konfederacji nazwał Dobrosz-Oracz "obrzydliwą propagandystką". Czyli zdaniem Mentzena jego kolega z partii przesadził z formą, ale co do treści, cóż... Mentzen dał koledze klapsa za to, że zrobił głośno to, o czym reszta w Konfederacji myśli po cichu.

Napiszę coś, co powinno być oczywiste, ale najwyraźniej nie jest. Bycie mężczyzną nie polega na tym, kto głośniej krzyknie, kto mocniej obrazi i kto szybciej ucieknie od pytania, rzucając na odchodne chamski tekst.

Męskość to odpowiedzialność za słowa. To odwaga, żeby powiedzieć: "Nie, nie byłem w wojsku" i bronić swojego zdania. To umiejętność przeprosin, kiedy się zawali. A przede wszystkim męskość to rozmowa z kobietą jak z równą sobie, nawet jeśli zadaje niewygodne pytania. A zwłaszcza wtedy. Konrad Berkowicz pokazał, że pod całą tą konfederacką narracją o sile, honorze i obronności kryje się bardzo krucha pewność siebie. Taka, która pęka od jednego pytania zadanego przez kobietę.

Panie pośle Berkowicz, pytanie wciąż wisi w powietrzu. Był pan w wojsku? Bo jak na kogoś, kto lubi pouczać innych, wyjątkowo szybko ewakuował się pan z pola walki. Pora zamienić krótkie spodenki na długie spodnie. I nie dlatego, że jest jesień.