Męska ucieczka do łazienki "taka śmieszna"... A to nie lenistwo, tylko sygnał alarmowy

Gdzie był twój facet, kiedy ty zdążyłaś odebrać dzieci, zrobić zakupy, ugotować obiad, odpisać na maile i jeszcze nastawić pranie? W toalecie.

Co robił twój przyszły mąż, kiedy go poznałaś? Kupę!

A co robi twój facet, kiedy macie pięć minut do wyjścia? Oczywiście, też siedzi w toalecie.

Przynajmniej tak wynika z tysięcy rolek i komentarzy zalewających media społecznościowe. Mężczyzna, który potrafi przesiadywać w łazience tak długo, że za oknem zdąży zapaść zmrok, a jemu samemu zdrętwieją nogi, stał się bohaterem internetowych żartów.

Kobiety lajkują virale, ale też chętnie dorzucają własne historie. Jedne z rozbawieniem przyznają: "Chyba wyszłyśmy za tego samego faceta", inne z wyraźną ulgą piszą: "Dobrze wiedzieć, że nie tylko mój tak ma" albo "Ach, czyli to normalne!". W komentarzach można odnieść wrażenie, że powstał cały nieformalny klub partnerek mężczyzn, którzy wyjątkowo niechętnie opuszczają łazienkę.

Mężczyźni, którzy znikają za zamkniętymi drzwiami na długie minuty, są obiektem docinków nie tylko w internecie. Wystarczy wspólna kolacja albo niedzielny grill. On idzie "na chwilę do łazienki". Mija dziesięć, potem dwadzieścia minut, a przy stole zaczyna się komentowanie. "Znowu tam utknął? Sprawdźcie, czy nie zasnął", "Pewnie wpadł do odpływu", "U nas w domu to samo, chyba trzeba mu tam zamontować ekspres do kawy" – rzucają znajomi.

Tylko czy rzeczywiście chodzi o przedłużone posiedzenia i przeglądanie telefonu? A może łazienka stała się dla niektórych mężczyzn jedynym miejscem, w którym nikt niczego od nich nie chce?

Jak wskazuje Jan Pieniążek, prawnik, student psychologii i działacz społeczny zajmujący się m.in. prawami mężczyzn, potrzeba szukania chwili samotności może wynikać z przeciążenia i sprzecznych oczekiwań, z jakimi mierzą się dziś mężczyźni.

– Z jednej strony powinni ciężko pracować, zarabiać, być odporni na trudności i spełniać tradycyjne oczekiwania, z drugiej – być wrażliwi, umieć płakać, angażować się w dom i znajdować czas dla rodziny. Część tych oczekiwań po prostu się wyklucza – zauważa ekspert.

Jak mówi dalej, wychowywaliśmy się w społeczeństwie o określonym stereotypie, a dzisiaj wymaga się od mężczyzn spełniania obu zestawów ról jednocześnie, nie dając narzędzi, by się w tym odnaleźć.

– Do tego dochodzi samotność i brak bliskich relacji. Potrzebujemy więc przestrzeni, w której możemy po prostu pobyć sami ze sobą – tłumaczy ekspert.

Potrzeba pobycia samemu nie oznacza jednak, że mężczyzna chce być samotny w życiu. To dwie zupełnie różne rzeczy.

Nie każdy potrafi jednak wprost powiedzieć, że potrzebuje chwili dla siebie. Jemu samemu pomaga sport, inni szukają odskoczni w zainteresowaniach. Problem w tym, że potrzeba odpoczynku nie zawsze spotyka się ze zrozumieniem otoczenia.

Zna ten mechanizm również z własnego otoczenia. Jak przyznaje, podobny przypadek dotyczy bliskiej mu osoby, mocno obciążonej pracą i obowiązkami domowymi.

– Muszę szczerze przyznać, że wykonuje je bezbłędnie. Natomiast kiedy wymaga się od niej za dużo, toaleta rzeczywiście staje się miejscem, do którego ucieka. Siada tam i przegląda Twittera – opowiada ekspert.

Dodaje, że mężczyźni nie zawsze podejmują taką decyzję świadomie. Zamiast nazwać zmęczenie, sięgają po telefon, włączają TikToka czy YouTube'a i zamykają za sobą drzwi.

– Nie myślimy o tym, że robimy to z powodu przebodźcowania, kłótni w domu czy presji, z którą sobie nie radzimy. Nie decydujemy świadomie: "potrzebuję przestrzeni". Po prostu nikt nas tego nigdy nie nauczył – mówi Pieniążek.

Z łazienkowego azylu korzystają także młode mamy. To kilka minut bez dziecięcego płaczu i wołania "mamo!".

– Wiem, czym jest przebodźcowanie, bo sama zamykałam się w łazience, żeby w spokoju wypłakać się po całym dniu noszenia córki na rękach – przyznaje Agata, 40-latka. – Tyle że to była ucieczka na trzy minuty. Mój mąż natomiast wchodzi tam na wieki. I odcina się od wszystkiego. A potem wychodzi zrelaksowany i pyta, co na obiad.

Kobiety są wściekłe na mężczyzn. Mężczyzna potrafi po prostu zamknąć za sobą drzwi, odłożyć na chwilę wszystkie obowiązki i zafundować sobie dwadzieścia minut absolutnej ciszy. Dla jego partnerki taka swoboda bywa trudna do wyobrażenia. Czasem irytuje ją nie sam fakt jego nieobecności, ale to, z jaką lekkością przychodzi mu wciśnięcie pauzy od domowego życia.

– Ty wiesz, że o nic nie kłócimy się tak, jak o te posiadówy właśnie? – uświadamia sobie właśnie moja koleżanka. – Znieść nie mogę, że mój partner jest w stanie znikać w toalecie po kilkadziesiąt minut dziennie. Tyle mógłby w tym czasie zrobić!

Zdaniem eksperta jednak irytacja związana z przedłużającymi się wizytami w łazience niekoniecznie dotyczy samej toalety. Czasem łatwiej skupić się na konkretnym zachowaniu partnera niż przyjrzeć się problemom w związku.

– Jeżeli nie jesteśmy zadowoleni z relacji, bardzo prostym mechanizmem jest zrzucenie odpowiedzialności na to, że partner przesiaduje w toalecie albo że kobieta za długo się maluje. To łatwe wytłumaczenie, które nie wymaga od nas głębszej refleksji nad sobą ani nad związkiem – zauważa.

38-letnia Karolina o swoim mężu nie wypisuje w internecie, ale doskonale zna ten problem.

– Mamy dwoje małych dzieci, oboje pracujemy na etatach. Kiedy wracamy do domu, zaczyna się drugi dyżur: obiad, ogarnianie zmywarki, pranie, porządki. I wtedy mój mąż znika w łazience. Na początku pukałam, pytałam, czy dobrze się czuje. Teraz wiem, że to nie o problemy żołądkowe chodzi – opowiada z gorzkim uśmiechem.

Jan Pieniążek zaznacza, że czym innym jest kilkanaście minut na złapanie oddechu, a czym innym wielogodzinne unikanie partnera i domowych obowiązków. Sam nawyk jednak nie powinien być automatycznie traktowany jako powód do kryzysu.

– Gdyby przyszła do mnie klientka i powiedziała, że chce rozwieść się z mężem, ponieważ ten przesiaduje w toalecie, zapytałbym, co konkretnie ma na myśli. Czy nie jest w stanie odebrać dziecka ze szkoły, zrobić zakupów, czy może w tym czasie pracuje? Gdyby rzeczywiście jedynym problemem pary miało być przesiadywanie w łazience, byłbym chyba szczęśliwy, że mamy w Polsce takie problemy, jeśli chodzi o rozstania i rozwody – mówi prawnik.

Sam Pieniążek przyznaje, że toaleta może być symbolem szerszego problemu, ale nie uważa, by samo przesiadywanie w niej stanowiło istotny problem społeczny czy było częstą przyczyną rozpadu związku.

Rozpadu może nie, ale z relacji kobiet (i nie tylko internetowych!) wynika, że w końcu puszczają im nerwy. Zaczyna się stukanie do drzwi, ponaglanie i wyliczanie wszystkich rzeczy, które w tym czasie można było zrobić.

Ciąg dalszy tekstu poniżej

Łazienka zamiast miejscem odpoczynku staje się więc kolejnym punktem zapalnym w domowych kłótniach. Jak to zmienić?

– Myślę, że przede wszystkim trzeba dać mężczyźnie przestrzeń. To działa jednak w obie strony – powinniśmy dawać ją sobie nawzajem, bo wszyscy potrzebujemy czasu dla siebie, żeby później móc być dla innych. Żeby zadbać o relację z partnerką, dziećmi, bliskimi czy przyjaciółmi, sam też muszę mieć przestrzeń na bycie ze sobą. Jeśli tego czasu mi brakuje, prędzej czy później odbije się to na innych sferach życia – tłumaczy Jan Pieniążek.

Jak dodaje, jeśli mężczyzna regularnie ucieka do toalety, szczególnie podczas spotkań rodzinnych, rozmów czy kłótni, warto potraktować to jako sygnał, że coś się dzieje i spróbować o tym porozmawiać.

– Może warto go zrozumieć i przekazać mu, że ma prawo do odpoczynku. Nie musi w tym celu chować się na metrze kwadratowym. Może usiąść na kanapie czy w fotelu i spędzić pół godziny albo tyle czasu, ile potrzebuje, sam ze sobą. A potem możemy zrobić coś razem, zająć się dziećmi czy domowymi obowiązkami. To wymaga rozmowy, zrozumienia i akceptacji, czyli generalnie tych rzeczy, których nam wszystkim dzisiaj szczególnie brakuje – podsumowuje ekspert.