
Jarosław Kaczyński zadeklarował chęć budowy wspólnej listy prawicy przed wyborami parlamentarnymi w 2027 roku. Na reakcję potencjalnych koalicjantów nie trzeba było długo czekać. Jeden z liderów Konfederacji Krzysztof Bosak na antenie TVN24 ocenił swój entuzjazm dla tego pomysłu na "zero".
Podczas Marszu Niepodległości prezes PiS Jarosław Kaczyński rzucił dla Onetu hasło budowy jednej wielkiej listy prawicowej na wybory w 2027 roku. Do odpowiedzi poczuł się wywołany Krzysztof Bosak, jeden z liderów Konfederacji.
Kaczyński chce jednej listy do Sejmu, Konfederacja mówi "nie"
Jarosław Kaczyński, odnosząc się do niedawnych obchodów Marszu Niepodległości – na którym, jak przyznał, pojawiły się "nieprzyjemne elementy" – zarysował swój cel polityczny na najbliższe miesiące. Prezes PiS zapowiedział, że jego ugrupowanie będzie dążyć do stworzenia jednej wspólnej listy prawicy obejmującej nie tylko wybory do Senatu, ale również wybory do Sejmu.
Na odpowiedź jednego z liderów Konfederacji nie trzeba było długo czekać. W środę 18 listopada w "Rozmowie Piaseckiego" na antenie TVN24 wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak został zapytany, ile w skali od 1 do 10 wynosi jego entuzjazm dla koncepcji "jednej wielkiej szerokiej listy prawicy". – Zero – odpowiedział krótko i jednoznacznie Bosak.
Lider Konfederacji przekonywał w TVN24, że za słowami prezesa PiS nie stoją żadne realne działania ani zakulisowe negocjacje. Jego zdaniem wypowiedź Kaczyńskiego była wyłącznie zabiegiem wizerunkowym obliczonym na krótkotrwały efekt medialny.
– Nie ma żadnego projektu, proszę mówić uczciwie widzom. To, że ktoś coś rzucił na Marszu Niepodległości, żeby skupić na sobie na pół dnia uwagę mediów, to nie znaczy, że to jest temat, którym poważni dziennikarze w ogóle powinni się zajmować – stwierdził wicemarszałek Sejmu.
Krzysztof Bosak podkreślił, że do jego ugrupowania nigdy nie wpłynęła żadna propozycja spotkania w sprawie wspólnego startu. Zwrócił również uwagę na wewnętrzną arytmetykę wyborczą samego Prawa i Sprawiedliwości, argumentując, że stworzenie jednej listy uderzyłoby w interesy obecnych parlamentarzystów partii Kaczyńskiego – zwłaszcza że niejeden nowy sondaż załamie posłów z PiS.
– Przecież PiS ma ogromny tłok na swoich listach wyborczych i w swoich okręgach wyborczych posłów, którzy w najbliższych wyborach będą tracić mandaty. Przeciętny okręg wyborczy PiS-u to będą straty mandatów i teraz pan redaktor na serio wierzy, że ich własny szef do nich przyjdzie i powie: słuchajcie, rezygnujemy z połowy albo z dwóch trzecich miejsc na listach, bo musimy wziąć Brauna, Bosaka, Mentzena, Morawieckiego i nie wiadomo kogo jeszcze? Przecież to jest jakaś kpina – ocenił Bosak.
Zobacz także
Rozdrobniona prawica przed wyborami 2027 i opór wyborców
Prawica wchodzi w przedwyborczy rok 2027 w stanie głębokiego rozbicia na co najmniej cztery konkurujące ze sobą podmioty: Prawo i Sprawiedliwość Jarosława Kaczyńskiego, Konfederację (Krzysztofa Bosaka i Sławomira Mentzena), Konfederację Korony Polskiej Grzegorza Brauna oraz ugrupowanie Rozwój Plus, na czele którego stanął były premier Mateusz Morawiecki. Do tego z wyborcami PiS dzieje się coś dziwnego – partia traci w sondażach w grupach, których nie potrafią wskazać nawet eksperci.
Jeszcze w październiku Morawiecki zgasił wielkie nadzieje Kaczyńskiego na odbudowę dawnej jedności, deklarując na portalu X samodzielny start swojej formacji słowami: "Idziemy do wyborów samodzielnie!".
W listopadzie, gdy Morawiecki już zacierał ręce po dobrym sondażu, powtórzył tę deklarację. Dodatkowym czynnikiem komplikującym układ sił są napięcia między kierownictwem PiS a otoczeniem prezydenta Karola Nawrockiego dotyczące tego, kto faktycznie sprawuje przywództwo na prawicy.
Co mówią liczby? Sondaże nie sprzyjają wspólnej liście prawicy
Pomysł zjednoczenia wszystkich ugrupowań prawicowych pod jednym szyldem budzi duży opór wśród samych obywateli. Pisaliśmy o tym w tekście "Morawiecki i Kaczyński zobaczą nowy sondaż i coś przemyślą":
Również symulacje podziału mandatów (m.in. na podstawie badań IBRiS z końca października 2026 roku) wskazywały, że start prawicy w kilku osobnych blokach – pozwalający zagospodarować różne grupy elektoratu od umiarkowanych konserwatystów po wyborców wolnorynkowych i narodowych – dawałby prawicowym partiom łącznie wyższy wynik mandatowy niż wymuszona fuzja na jednej liście, z której część zniechęconych wyborców mogłaby odpłynąć.






