Donald Trump ze swoim show czeka na finał mundialu. Oj FIFA, co wy wyprawiacie

Już niedługo, 19 lipca, na stadionie MetLife w East Rutherford blisko Nowego Jorku, w stanie New Jersey odbędzie się finał mundialu. Choć jest to wydarzenie sportowe, a te z założenia są raczej apolityczne, tym razem będzie nieco inaczej.

Mistrzostwa Świata w 2026 roku określane są najbardziej politycznym mundialem od wielu lat, a jak ostatnio poinformował szef FIFA, nagrodę zwycięzcy wręczy nie kto inny jak prezydent USA. Oczywiście nie sam, bo asystować będzie mu wcześniej wspomniany Gianni Infantino, który o wspólnym zwieńczeniu mundialu z Donaldem Trumpem wypowiada się z niesamowitym entuzjazmem. Entuzjazmem zapewne na podobnym poziomie co ten, z którym wręczał prezydentowi USA "pokojowego Nobla pocieszenia", czyli nagrodę pokojową FIFA.

Pytanie tylko, czy podobny entuzjazm będą wykazywać odbiorcy nagrody, kimkolwiek oni będą. Bo warto pamiętać, że Donald Trump w swojej karierze zdążył obrazić i skrytykować już pół świata. I choć taki Watykan do FIFA nie należy (w tym wypadku na szczęście, biorąc pod uwagę co Trump mówił o papieżu), to Meksyk, Panama, Belgia, Norwegia, Haiti czy Hiszpania nie tylko są pod skrzydłami federacji, ale biorą czynny udział w mundialowych zmaganiach. Jak wskazuje analityk CNN, Zachary B. Wolf, jeśli któryś z krajów obrażanych przez Trumpa wygra, "może się zrobić bardzo dziwnie".

CNN przygotowało listę państw, które nie do końca mają po drodze z amerykańskim prezydentem. Nie do końca, albo wcale. Bo na mundialu jest też przecież reprezentacja zaatakowanego ostatnio w ramach kampanii Epic Fury Iranu (i nawet ma szanse wyjść z grupy!).

Na liście znajdują się też przykładowe obelgi, albo czyny prezydenta przeciwko danej nacji. I tak (wzbogacając nieco amerykańskie opracowanie) wymienić można przykładowo:

Prezydent negatywnie odnosił się również do Meksyku, intensywnie miesza się w politykę w Południowej Ameryce, w tym w Brazylii, Kolumbii i Argentynie, a także w Ewkadorze, gdzie wojska USA prowadzą operacje wojskowe wymierzone w lokalnych przestępców (za zgodą władz Ekwadoru, niekoniecznie z lokalnym poparciem) i w Wenezueli gdzie de facto obalił Nicolasa Maduro (ale Wenezuela akurat nie występuje na mundialu).

Mniejszej rangi zgrzyty dyplomatyczne występują także pomiędzy Donaldem Trumpem a Francją, Wielką Brytanią (na mundialu jest Szkocja i Anglia) i Niemcami.

Dobrze, że na mundialu nie grają Włosi. Bo w tym wypadku nie mówimy o zgrzycie, a o poważnym zwarciu pomiędzy Trumpem a Meloni. Prezydent USA przedstawia premierkę Włoch jako swego rodzaju psychofankę, a ta w ostatnim tygodniu nie gryzie się w język, odnosząc się do jego oskarżeń. Dobrze też, że nie dostała się reprezentacja Danii, bo w tym wypadku znowu mielibyśmy do czynienia z jeszcze silniejszym zgrzytem odnoszącym się do konfliktu o Grenlandię.

FIFA weszła w niezłe polityczne bagno. Tak naprawdę ciężko wskazać na mundialu państwo, w którego przypadku odbiór nagrody z rąk Donalda Trumpa byłby kompletnie neutralny.

Dalsza część artykułu poniżej.

Nawet jeśli jakimś cudem wygra reprezentacja USA, bez zgrzytu się nie obędzie. Bo jak podaje CNN w teamie gra osoba pochodzenia imigranckiego, Folarin Balogun, który w przypadku ustanowienia postulowanych przez Donalda Trumpa zmian w tzw. prawie ziemi, nie mógłby liczyć na szansę reprezentowania Stanów Zjednoczonych. Ani w ogóle na obywatelstwo tego kraju (domyślną drogą).

FIFA zagrała więc w grę "high-risk", "high-reward", gdzie wygraną jest promocja piłki nożnej na bardzo obiecującym rynku (USA, Kanada, Meksyk), przy niezłej logistyce i szansie na spore dochody, upokarzając się przy tym z perspektywy starożytnych zasad w sporcie, gdzie neutralność i apolityczność są kwestią tradycji i pewnej powinności. A 19 lipca poza tym, że dziwnie, będzie też po prostu ciekawie. Nawet z perspektywy osób, które kompletnie mundialu nie śledzą.