Niedoskonałość zamiast perfekcji, surowe faktury zamiast połysku i piękno ukryte w przedmiotach z historią. Wabi-sabi to estetyka, która uczy dostrzegać urok w prostocie i przemijaniu. Zachód zdecydował się przerobić ją na trend wnętrzarski. Wyszło całkiem nieźle.
Jak podaje Stanford Encyclopedia of Philosophy, w japońskiej estetyce pojawia się kilka kluczowych filarów, m.in.: mono no aware, wabi, sabi, yûgen oraz kire. Z tych pięciu filarów interesować nas będą przede wszystkim dwa – "wabi" jako piękno powściągliwe i "sabi", przypisywane przedmiotom, które zestarzały się w szlachetny sposób, pokryły się rdzą lub zyskały patynę. To one stały się podstawą stylu wabi-sabi, który pojawia się w aranżacjach wnętrz.
Choć wabi-sabi nawiązuje do japońskiej filozofii raczej dość swobodnie, warto na początku przyjrzeć się temu, do czego taka idea nawiązuje i co reprezentuje.
Czym jest "wabi" i czym jest "sabi"?
Rozbijmy w tym miejscu człony "wabi" i "sabi", gdyż mają zupełnie inne znaczenie. "Wabi" jest estetyką silnie zakorzenioną w filozofii, która szuka głębokich przeżyć w pięknie zwykłych, przyziemnych chwil, a nie tylko w spektakularnych momentach (w trakcie zachodów słońca, pełni księżyca, rozkwicie kwiatów wiśni). "Wabi" nie dąży tym samym do doskonałości, a stawia na piedestale skromność, niedoskonałość i umiar.
"Sabi" ma wyciszony charakter – koncentruje się na opuszczeniu, ruinie, ale też głębokim osamotnieniu i spokoju. Estetyka ta jest silnie umocowana w nostalgicznym nastroju, w którym jest moment na refleksje. Nastrój ten pasuje raczej do sentymentalnej pustelni, w której piękno ujęte jest w nieustająco przemijającym czasie.
Choć te idee nie wydają się zbyt dobrze wpisywać w trendy w aranżacji wnętrz, Zachód stworzył na ich podstawie osobną estetykę, a dostępność dekoracji, mebli i elementów wykończenia, które mają nawiązywać do niej, jest na bardzo wysokim poziomie.
Dalsza część artykułu poniżej.
Zobacz także
Wabi-sabi – nie minimalizm, nie styl rustykalny, a coś zupełnie innego
Wabi-sabi w aranżacjach stawia na "udawaną" prostotę. Znajdziemy tu surowe, nieregularne wykończenia – kamienie, surowe drewna, tynk o nieidealnej fakturze. Kolorystycznie wabi-sabi celuje w szarości, brązy, nieidealne biele – wnętrza w tej estetyce są stonowane, chłodne.
Bardzo ważne są dekoracje i akcesoria, choć styl zdecydowanie nie lubi ich nadmiaru. We wnętrzach wabi-sabi zazwyczaj znajdziemy naczynia ceramiczne (idealnie byłoby wyposażyć się w wytwory "handmade"), pojedyncze kwiaty, niedominujące uwagi rysunki i grafiki i wazy.
W aranżacjach w stylu wabi-sabi panuje delikatna asymetria – zarówno jeśli chodzi o dekoracje, jak i akcesoria. We wnętrzach tego typu dużą rolę odgrywa światło i cień, ale nie działają one tak, jak w przypadku bardziej konwencjonalnych aranżacji. Oświetlenie jest nieregularne, ciepłe i rzadko kiedy bije z jednego punktu – raczej powinno być rozproszone i odbijać się od surowych przestrzeni (a tym samym podkreślać ich asymetrię i surową fakturę).
We wnętrzach wabi-sabi brakuje połysków, nie ma miejsca na nowoczesne kolorowe LED-y, ale możliwe jest stosowanie świec i lamp, które "nadają życia" stonowanej przestrzeni. To styl stawiający na autentyczność i prostotę.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!