Strajk Kobiet pokazał, jak wielką tworzą siłę. Kim są "Julki z Twittera", których boi się Wykop?

Na żadnych wcześniejszych protestach w Polsce nie było tylu młodych dziewczyn - jedna z współorganizatorek lokalnego marszu miała zaledwie 14 lat. Sprawa, o którą tym razem toczy się wojna społeczno-polityczna, dotyka ich bezpośrednio i będzie miała ogromny wpływ na ich dorosłe życie.

Do tej pory współczesnej nastolatki o prawa kobiet i mniejszości walczyły w swoim naturalnym środowisku – social mediach. To tam też narodziły się Julki, które mogą mieć znaczący wpływ na przyszłość Polski. Czy jest to świadoma siebie subkultura młodzieżowa, czy może stereotypowy obraz grupy tworzonym poza nią? W dzisiejszych czasach nie tak łatwo jest odpowiedzieć na takie pytanie.

Rok 2020 pokazał siłę internetowych subkultur

Subkultury XXI wieku funkcjonują głównie w sieci. Ostatnia charakterystyczna i wyrazista grupa, która była wyraźnie zauważalna na ulicy, to emo. W tym momencie wszystko jest płynne, a wygląd nie jest już tak bardzo związany z daną społecznością.

W internecie funkcjonuje pełen wachlarz subkultur, które często tak szybko jak się, rodzą, tak szybko umierają, czasem też zmartwychwstają niczym feniks z popiołów jak foliarze, których korzenie sięgają teorii spiskowych z czasów zimnej wojny, a współcześnie rosną w siłę wraz z rozwojem technologii 5G. Z kolei incele praktycznie w ogóle nie w ogóle nie wychodzą poza obszar internetu (i swoich piwnic). Przynajmniej w Polsce. W USA dokonują zamachów terrorystycznych.

Niektóre nowoczesne subkultury nawet nie zdają sobie sprawy, że są subkulturami. Mowa o wszelkiej maści brajankach, dżesikach, sebixach, karynach, grażynach, januszach (celowo piszę małymi literami, gdyż ich imiennicy obrażają się za takie nazewnictwo), a także madkach. Julki są ich wielkomiejskim kuzynostwem.

K-poperki wyewoluowały w julki w twittera

Pamiętacie jak mądre głowy ostrzegały przed internetem jako narzędziem zabijającym więzi międzyludzkie? Julki z Twittera są tego totalnym zaprzeczeniem. Ta społeczność istniała do tej pory praktycznie tylko na popularnym portalu. Strajki Kobiet udowodniły, że ich działalność nie kończy się tylko na stukaniu w klawiaturę ekranową najnowszego iPhone'a.

Trudno to ustalić, ale śmiem twierdzić, że wyewoluowały z k-poperek. Polski Twitter ma dwie twarze: pierwsza należy do polityków i publicystów, druga do fanek muzyki pop, z naciskiem na ten koreański. Już wcześniej pokazały, jak wielką tworzą siłę - promowały hashtagi w trendach (np. "Ukarany Kaję Godek"), przejmowały... sondę TVP, czy "wymuszały" przeprosiny na TVN.

Julki z Twittera są jednak szerszą grupą niż k-poperki. Nie każda nastolatka słucha przecież BTS. Mają też pewne punkty wspólne z alternatywkami (julki są często k-poperkami i mają wygląd alternatywek). Poniżej wypisałem listę cech, które powtarzają się w ich postach i zachowaniu. Wiem, że niektóre się wykluczają, ale nigdy dana osoba nie wpisuje się idealnie w stereotyp. Można powiedzieć, że ta tabelka to schemat "Ultrajulek z Twittera".

Wśród powyższych atrybutów, dominująca jest (oprócz konta na Twitterze i nastoletniego wieku) aktywna walka o prawa kobiet, walka z nietolerancją, a także sceptyczne/wrogie nastawienie do mężczyzn (ale tylko tych hetero i cispłciowych) i wszystkiego co konserwatywne i tradycyjne. Nie boją się też wyrażać swoich radykalnych poglądów, używają do tego wulgaryzmów i ponglisha. Są też wyzwolone seksualnie i nie ma dla nich tematów tabu. Niektóre z nich zmagają się też z traumami lub zaburzeniami (depresja, dwubiegunówka, borderline).

Mroczna strona niektórych Julek z Twittera

Nowa definicja narodziła się w czasie majowo-czerwcowych amerykańskich protestów po tragicznej śmierci George'a Floyda - posty wielu użytkowniczek Twittera były uznawane za zbyt oderwane od rzeczywistości lub po prostu wyśmiewane przez resztę internetu. Pisały: "jest mi wstyd, że jestem biała".

Julki apelowały np. o usunięcie "W pustyni i w puszczy" z listy lektur za liczne "m-wordy". To przykład ponglisha. Jest kalką z angielskiego, gdzie skrajnie wulgarne słowo "nigger" cenzuruje się właśnie jako n-word (słowo na "n"). Analogicznie w powieści Henryka Sienkiewicza bardzo często pada słowo Murzyn, czyli właśnie m-word, którego nie powinniśmy używać, gdyż w obecnych czasach jest uznawane za obraźliwe (to akurat prawda).

Takich przykładów jest więcej. W ostatnich tygodniach powstało wiele grup i stron gromadzących wpisy Julek np. Out Of Context tt.nastolatki na Twitterze lub Julkowa Rada Mędrców Syjonu na Facebooku. Oglądając wrzucane tam screeny jeszcze lepiej zrozumiemy, o co w tym wszystkim chodzi.

Nawet Wykop boi się Julek z Twittera

Po co w ogóle tak szufladkować ludzi? Myślę, że leży to w naszej naturze i ma związek z naszymi przodkami, którzy oceniali przeciwników na postawie ich cech. Dzięki temu mogli szybciej ocenić poziom zagrożenia. Z Julkami jest podobnie. Szczególnie, że samo określenie wypłynęło wprost z Wykopu. Tworzy go specyficzna subkultura mirków, którym nie po drodze z feministkami (lekko mówiąc).

Przed julką z Twittera na Wykopie pojawiła się płodna julka - czyli młoda, atrakcyjna dziewczyna o bogatym życiu erotycznym i z bogatymi rodzicami (padło akurat na to imię, bo było najczęściej nadawane dziewczynkom urodzonych w latach 2001–2012). Jej męskim odpowiednikiem jest oskarek, który jest zupełnym przeciwieństwem stulejarza. To właśnie na Wykopie powstał miesiąc temu artykuł: "Nastoletnie 'Julki; dominują na Twitterze. O co chodzi w tym zjawisku?". Autor opisuje i ostrzega przed nową subkulturą.

O Julkach z Twittera z pewnością jeszcze nieraz usłyszymy lub zobaczymy efekty ich działań. Nie tylko w kontekście Strajku Kobiet. I nie tylko dlatego, że to określenie ma duże szanse stać się młodzieżowym słowem roku 2020. Wiele osób obstawiało też "sasina", ale jest niezgodny z regulaminem (nie zmienia to wciąż faktu, że Jacek Sasin wydał 70 milionów złotych na wybory, które się nie odbyły i nie poniósł żadnych konsekwencji).