9 popkulturowych polecajek na weekend. Wygląda na to, że nie wyjdziecie z kina

Wolny weekend to dobry moment na nadrobienie popkultury, w której (szczególnie w dobie streamingu) nie trudno o zaległości. Polecamy 3 seriale, 3 filmy, 1 grę, 1 muzyczny album oraz 1 książkę, z którymi warto spędzić sobotę i niedzielę.

Bo nie ma nic lepszego w weekend niż dobry serial.

Współczesna, 8-odcinkowa adaptacja kultowej powieści Stephena Kinga od mistrza horroru, Mike'a Flanagana ("Nawiedzony dom na wzgórzu", "Czarna msza"). Historia nastoletniej Carrie White została przeniesiona w realia lat 2020. i zyskała mocniejszy rys teen dramy spod znaku "13 powodów". "Flanagan ulepił "Carrie" na nowo, nadając jej współczesne kształty i odnajdując grozę w kulturze mediów społecznościowych. Serial o dziewczynce wychowywanej w religijnym, odciętym od reszty świata domostwie od pierwszych odcinków kusi nas wizją krwawego balu, który ostatecznie nie przynosi satysfakcji. Dusza tej adaptacji tkwi w rozbudowanej dynamice między postaciami i rozczulającym występie Summer H. Howell" – pisze Zuzanna Tomaszewicz w swojej recenzji, w której przyznała serialowi 3,5/5 gwiazdek.

Nowa ekranizacja arcydzieła Johna Steinbecka, za którą odpowiada Zoe Kazan (wnuczka Elii Kazana, reżysera słynnego filmu z 1955 roku). Wypełniona biblijnymi metaforami saga rodzinna zaczyna się od braci Adama i Charlesa Trasków, którzy dorastają pod okiem ojca faworyzującego jednego z synów. Rywalizacja między nimi zostaje wystawiona na próbę, gdy w ich życiu pojawia się demoniczna Cathy Ames, w którą wciela się Florence Pugh. Manipulując uczuciami obu braci, kobieta niszczy ich więzi i sprowadza na rodzinę zło, które naznaczy kolejne pokolenia. Brytyjska aktorka nie zrobiła jednak ze swojej bohaterki diabła i nadała jej ludzkie rysy.

Szukacie świetnego, trzymającego w napięciu kryminału, który jakimś cudem ominął polskich widzów? "Szepty mroku" ("Dark Winds") to genialnie oceniany na świecie amerykański neowestern, którego pierwszy sezon w końcu jest dostępny w polskim streamingu (łącznie powstały już cztery). Akcja zabiera nas w okolice pustynnej Monument Valley i na tereny stanu Nowy Meksyk w latach 70. XX wieku. Troje lokalnych policjantów (Zahn McClarnon, Kiowa Gordon i Jessica Matten) próbuje rozwiązać sprawę podwójnego morderstwa w kraju Nawahów, mierząc się przy tym z własną traumą i mistycznymi wierzeniami rdzennych Amerykanów. Wyprodukowany m.in. przez George'a R.R. Martina kryminalno-psychologiczny thriller hipnotyzuje surowym klimatem i kapitalnym aktorstwem.

Wolicie filmy niż seriale? Proszę bardzo – tym razem mamy same kinowe propozycje.

Świetnie oceniany thriller psychologiczny od studia A24, w którym Robert Pattinson wciela się w Chrisa Hansena – charyzmatycznego gospodarza telewizyjnego z lat 2000., organizującego w programie "To Catch a Predator" prowokacje dziennikarskie wymierzone w przestępców czyhających na dzieci. Głośne śledztwo z 2006 roku przyczyniło się do upadku programu. Produkcja w reżyserii Lance'a Oppenheima to mroczna i stylizowana na telewizję sprzed dwóch dekad opowieść o tym, jak pogoń za oglądalnością niebezpiecznie zaciera granicę między wymiarem sprawiedliwości a rozrywką. Recenzję Zuzanny Tomaszewicz znajdziecie w naTemat.

Oficjalna kontynuacja kultowego "The Social Network", tym razem w reżyserii Aarona Sorkina. Fabuła "The Social Reckoning: W sieci konsekwencji" skupia się na głośnej aferze z 2021 roku i ujawnieniu wewnętrznych dokumentów Facebooka przez sygnalistkę Frances Haugen. Opinie o filmie są mocno mieszane – krytycy narzekają, że Sorkin za kamerą nie dorównuje stylowi Davida Finchera, ale publiczność i recenzenci zgodnie chwalą świetne role laureatki Oscara Mikey Madison w roli Haugen oraz Jeremy'ego Stronga, który zastąpił Jessego Eisenberga w roli Marka Zuckerberga. Warto pójść do kina nie tylko po to, żeby samemu wyrobić sobie zdanie, ale też po to, by przypomnieć sobie, jak nieetyczne zagrywki stosuje Meta.

Nieprzewidywalna czarna komedia w reżyserii czterokrotnego laureata Oscara, Alejandra Gonzáleza Iñárritu ("Zjawa", "Birdman"), w której główną rolę gra Tom Cruise. Gwiazdor Hollywood wciela się w bezwzględnego miliardera naftowego, który przypadkowo doprowadza do gigantycznej katastrofy ekologicznej na Grenlandii, a potem próbuje wmówić światu, że jest jego jedynym zbawcą. Pierwsze głosy widowni i krytyków są podzielone, jednak warto dać filmowi szansę ze względu na satyryczny klimat przypominający "Doktora Strangelove'a", niesamowitą rolę Cruise'a oraz samo nazwisko Iñárritu. Recenzję Zuzanny Tomaszewicz znajdziecie w naTemat.

Dalsza część artykułu poniżej.

Coś dla fanów (nie tylko) konsoli.

Przepiękne wizualnie "Ghost of Yōtei", samodzielna kontynuacja "Ghost of Tsushima" z 2020 roku, zabiera nas w hipnotyzującą (i momentami bardzo brutalną) podróż po malowniczych krajobrazach prowincji w XVII-wiecznej Japonii. Główna bohaterka, Atsu, to świetnie napisana, wielowymiarowa postać, której osobista opowieść o stracie i zemście za śmierć rodziny angażuje od pierwszych minut. Jazda konno po ukwieconych łąkach jest jak czysta terapia w naszym przebodźcowanym świecie. To także doskonały moment na powrót do gry albo zagranie po raz pierwszy – właśnie zadebiutował nowy dodatek fabularny "Echoes of Sekigahara", który pozwala zgłębić traumatyczną przeszłość Atsu i wziąć udział w legendarnej bitwie. "Ghost of Yōtei" to jedna z gier, która przypomina pełnometrażowy film.

Przygotowałyśmy też coś dla melomanów.

"Folklore" to najlepsza i – wraz z siostrzaną "Evermore" – najbardziej dojrzała płyta Taylor Swift, która utrze nosa wszystkim, którzy zarzucają jej brak talentu. Jesienna, melancholijna, klimatyczna, wybitna tekściarsko, która może zachwycić nie tylko fanów indie folku. Odtrutka na ostatnie słabiutkie (a momentami wręcz koszmarne) piosenki gwiazdy z albumu "The Life of a Showgirl: The Encore" i przypomnienie, że Swift jest Bobem Dylanem dla kobiet. Jak powiew świeżego, pachnącego lasem, ogniskiem i mgłą powietrza.

Jeśli weekend wolicie spędzić na czytaniu, mamy polecajkę.

* rok pierwszego wydania w Polsce

Nie trzeba być dzieckiem, żeby "Dolina Muminków w listopadzie" poruszała do głębi (czy "Muminki" w ogóle są dla dzieci?). Najbardziej melancholijna, egzystencjalna i literacko dojrzała część cyklu Tove Jansson. O samotności, przemijaniu i czekaniu na kogoś, kto może już nigdy nie wrócić. Smutna, nieco depresyjna, ale piękna, mądra i z ogromną dawką nadziei, która jest jak plaster na tęskniącą duszę. Wcale nie tylko dla jesieniar i jesieniarzy.